تربیتی و اخلاقی

دخالت ندادن کودکان در مسائل بزرگ‌ترها  

کودکان ذهنی لطیف و حساس دارند. آن‌ها هنوز توان درک و تحلیل بعضی مسائل را ندارند، ولی احساسات پیرامونشان را خیلی خوب می‌فهمند. وقتی پدر و مادر یا بزرگ‌ترها درباره مشکلات مالی، اختلافات خانوادگی یا مسائل سنگین جلوی کودکان صحبت می‌کنند، ناخواسته باعث نگرانی و اضطراب در آن‌ها می‌شوند.  
کودک وقتی حرف‌ها یا بحث‌های بزرگ‌ترها را می‌شنود، ممکن است خودش را مقصر بداند یا احساس ناامنی کند. این احساس‌ها به مرور روی اعتمادبه‌نفس و آرامش او تأثیر می‌گذارد.  

به همین دلیل بهتر است مشکلات یا بحث‌های جدی در زمانی و مکانی مطرح شود که کودک حضور ندارد.  
ما می‌توانیم با گفت‌وگوهای مثبت و ساده، به بچه‌ها حس ثبات و امنیت بدهیم؛ مثلاً به جای نگرانی‌های بزرگسالانه، درباره‌ی احساسات، آرزوها و کارهای روزمره‌شان صحبت کنیم.  

به این ترتیب، ذهن و روحشان سالم رشد می‌کند و یاد می‌گیرند هر چیزی وقت و جای خودش را دارد.  
در واقع، کودکی باید فرصت آرامش و خیال‌پردازی داشته باشد، نه نگرانی.